| Music theory is the study of the practices and possibilities of music. |
ทฤษฎีดนตรีคือการศึกษาการฝึกทักษะทางปฏิบัติและความเป็นไปได้ของดนตรี |
| Music theory is frequently concerned with describing how musicians and composers make music, including tuning systems and composition methods among other topics. |
ทฤษฎีดนตรีมักเน้นการอธิบายว่านักดนตรีและนักประพันธ์เพลงสร้างเสียงดนตรีขึ้นมาอย่างไร รวมถึงเรื่องระบบการตั้งเสียง ระเบียบวิธีในการประพันธ์เพลง และหัวข้ออื่นๆ |
| Because of the ever-expanding conception of what constitutes music (see Definition of music), a more inclusive definition could be that music theory is the consideration of any sonic phenomena, including silence, as they relate to music. |
เนื่องจากการขยายตัวของแนวคิดทีว่าอะไรคือดนตรีตามแบบแผน (ดูนิยามคำว่าดนตรี) การให้คำนิยามที่ครอบคลุมยิ่งขึ้นจึงอาจบอกได้ว่า ทฤษฎีนตรีคือการพิจารณาปรากฏการณ์ทางเสียงใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับดนตรี ซึ่งรวมถึงความเงียบด้วย |
| This is not an absolute guideline; for example, the study of "music" in the Quadrivium liberal arts university curriculum that was common in medieval Europe was an abstract system of proportions that was carefully studied at a distance from actual musical practice. |
ตัวอย่างนี่้ไม่ใช่คู่มือเบ็ดเสร็จสมบูรณ์ การศึกษา 'ดนตรี' ในฐานะจตุรศิลปศาสตร์ตามหลักสูตรการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่ศึกษากันทั่วไปในยุโรปสมัยยุคกลาง คือระบบนามธรรมของสัดส่วนทางเรขาคณิตในการให้เสียงความถี่ที่เหมาะสมที่ต้องศึกษาอย่างระมัดระวัง ซึ่งห่างไกลจากการฝึกทักษะปฏิบัติทางดนตรีจริงๆ |
| However, this medieval discipline became the basis for tuning systems in later centuries, and it is generally included in modern scholarship on the history of music theory. |
อย่างไรก็ตาม การศึกษาในช่วงยุคกลางนี้ก็กลายเป็นพื้นฐานของระบบการตั้งเสียงในหลายศตวรรษต่อมา และโดยทั่วไปยังรวมอยู่ในการศึกษาทางวิชาการสมัยใหม่ของประวัติศาสตร์ทฤษฎีดนตรี |
| Music theory as a practical discipline encompasses the methods and concepts composers and other musicians use in creating music. |
ทฤษฎีดนตรีในฐานะวิชาปฏิบัติครอบคลุมถึงระเบียบวิธีและความคิดรวบยอดที่นักประพันธ์เพลงและนักดนตรีแต่ละคนใช้เพื่อสร้างเสียงดนตรี |
| The development, preservation, and transmission of music theory in this sense may be found in oral and written music-making traditions, musical instruments, and other artifacts. |
การพัฒนา การรักษารูปแบบ และการเปลี่ยนผ่านทางทฤษฎีดนตรีในแง่นี้อาจพบได้ในดนตรีที่ร้องและบันทึกโน้ตตามแบบแผน ในเครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลง และในสิ่งประดิษฐ์อ่ื่นๆ |
| For example, ancient instruments from Mesopotamia, China, and prehistoric sites around the world reveal details about the music they produced and potentially something of the musical theory that might have been used by their makers (see History of music and Musical instrument). |
ตัวอย่างเช่น เครื่องดนตรีสมัยโบราณจากดินแดนเมโสโปเตเมีย จีน และพื้นที่ก่อนประวัติศาสตร์อื่นๆ ทั่วโลกต่างแสดงรายละเอียดของดนตรีที่พวกเขาเหล่านั้นเล่น และความเป็นไปได้ที่ช่างทำเครื่องดนตรีจะมีการใช้ทฤษฎีดนตรี (ดู ประวัติศาสตร์ทางดนตรีและเครื่องดนตรี) |
| In ancient and living cultures around the world, the deep and long roots of music theory are clearly visible in instruments, oral traditions, and current music making. |
ในสมัยโบราณและในวัฒนธรรมที่ยังคงอยู่ทั่วโลก รากเหง้าที่ฝังลึกและยาวนานของทฤษฎีดนตรีปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนผ่านทางเครื่องดนตรี ประเพณีการร้องรำ และการสร้างเสียงดนตรีในยุคปัจจุบัน |
| Many cultures, at least as far back as ancient Mesopotamia and ancient China, have also considered music theory in more formal ways such as written treatises and music notation. |
ในหลายวัฒนธรรมซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานอย่างน้อยที่สุดคือสมัยเมโสโปเตเมียโบราณและจีนโบราณยังมองทฤษฎีดนตรีในรูปแบบที่เป็นระเบียบแบบแผนด้วย เช่น การเขียนโน้ตเพลงและระบบการบันทึกตัวโน้ต |
| Practical and scholarly traditions overlap, as many practical treatises about music place themselves within a tradition of other treatises, which are cited regularly just as scholarly writing cites earlier research. |
การศึกษาเชิงปฏิบัติและเชิงวิชาการในแบบดั้งเดิมจึงทับซ้อนกัน เช่นเดียวกับที่แบบแผนการฝึกปฏิบัติเกี่ยวกับดนตรีวางตนเองไว้ในระบบแบบแผนทางทักษะอื่นๆ ซึ่งได้รับการอ้างอิงโดยทั่วไปในฐานะงานเขียนทางวิชาการที่อ้างอิงจากการศึกษาในยุคก่อน |
